Anadolu Selçuklu Devleti’nin siyasi, idari ve kültürel tarihinde müstesna bir yere sahip olan Muînüddin Süleyman Pervâne (öl. 1 Rebîülevvel 676 / 2 Ağustos 1277), XIII. yüzyıl Anadolu’sunun şekillenmesinde belirleyici rol oynamış önemli bir devlet adamıdır. Soylu bir aileye mensup olan Pervâne’nin babası, Sultan II. Gıyaseddin Keyhüsrev döneminde vezirlik görevinde bulunmuş Mühezzebüddin Ali ed-Deylemî’dir. Muînüddin Süleyman Pervâne; Tokat emiri, Erzincan subaşısı, Sultan II. İzzeddin Keykâvus’un emîr-i hâcibi, Sultan IV. Kılıç Arslan’ın veziri olarak devletin çeşitli kademelerinde görev almış, özellikle 1262–1277 yılları arasındaki yaklaşık on beş yıllık süreçte Türkiye Selçuklu Devleti’nin idaresine yön veren en etkili simalardan biri olmuştur.Siyasi ve askerî faaliyetlerinin yanı sıra Muînüddin Süleyman Pervâne, Anadolu’nun imar ve ihyasında da önemli hizmetlerde bulunmuştur. Günümüze ulaşan ya da yazılı kaynaklar ve arşiv belgeleri aracılığıyla varlığı tespit edilebilen vakıf eserleri; Konya, Amasya, Erzincan, Erzurum, Kastamonu, Kayseri, Tokat ve Sinop gibi birçok Selçuklu şehrine yayılmıştır. Sinop’ta Ulu (Alaeddin) Camii, Alaeddin Medresesi ve Yukarı Hamam; Tokat’ta Pervâne (Gök) Medresesi, Dârüşşifâ, Zâviye ve Hamam; Merzifon’da bir cami; Kayseri’de Pervâne Mescidi ve Medresesi başta olmak üzere sayıları yirmiyi bulan bu eserler, onun Anadolu’nun sosyal, kültürel ve dini hayatına bıraktığı kalıcı izlerin somut göstergeleridir.