Yönetişim, politika sürecinin tek merkezli niteliğini dönüştüren bir yönetim anlayışıdır. Bu durum beraberinde farklı toplumsal talep ve beklentilerin dikkate alındığı bir yapı ortaya çıkarırken aynı zamanda çıkar çatışmaları ve uzlaşmazlıkları da getirmektedir. Bu noktada politika sürecinin aksaması söz konusu olmaktadır. Böyle durumlarda herkes üzerinde bağlayıcı bir konuma sahip olan bağımsız yargının rolü ve konumunun tespiti önem taşımaktadır. Bu çalışma “yönetişimin aktörleri arasında yargı nerede durmaktadır” sorusuna bir yanıt bulmak amacıyla hazırlanmıştır. Bu kapsamda yönetişimin önemli ilkeleri arasında olan hukuk devleti ilkesi merkeze alınarak yönetişimin aktörleri arasında bir ayrımın yapılması gerekliliği vurgulanmaktadır. Bunu da yönetişimin geniş uygulama alanına sahip olduğu mega projeler üzerinden inceleyerek, yönetişimin aktörlerini birincil (yürütme, özel sektör ve sivil toplum), ikincil (yasama ve yargı organları) ve tamamlayıcı aktörler (halk, medya vb.) şeklinde yeni bir sınıflandırma ile ifade edilmesi gerektiği savunulmaktadır. Siyaset bilimi, kamu yönetimi ve hukuk disiplinlerini harmanlayan bu kitap, yönetişim literatüründe temel bir referans kaynağı olma hedefindedir.